You get what you need

Enkele dagen geleden zei iemand tegen mij dat je op de camino altijd datgene tegenkomt wat je op die moment nodig hebt en dit werd vandaag weer eens bewezen. Gisterenavond ging ik met Nina en een paar nieuwe mensen paella gaan eten. Maar dit is me niet zo goed bekomen. Ik was de hele nacht doodziek met alles erop en eraan! Amper geslapen, voor 8 uur moest je uit de herberg zijn en daar stond ik dan nog te trillen op mijn benen en ik moest aan een zware tocht door de bergen beginnen. 's Morgens ging het redelijk goed, maar mijn maag deed nog immens veel pijn. Na 2,5 u klimmen kwam ik op de top aan bij Cruz de Ferro. Een zeer belangrijk punt op de camino voor pelgrims! Ze brengen een steen van thuis mee en dragen deze mee in de rugzak tot aan het kruis waar ze hem neerleggen. Dit symboliseert de lasten die de pelgrim met zich meedraagt en hier kan afleggen. Ik had ook mijn steen uit België meegebracht, niet dat ik zoveel lasten heb, maar ik vond het een mooi symbool. Daarna begon ik aan een iets te zware afdaling. Voor mijn tuimelde een vrouw gewoon de berg af! Toen ik eindelijk in het volgende dorp aankwam en toe was aan rust, kwam ik toevallig mijn Duitse vrienden weer tegen. Ik vertelde dat ik me zo slecht voelde door de voorbije nacht en ze zeiden me om beter niet verder te lopen. Ik had hier ook helemaal geen zin in, maar wou ook niet stoppen. Zij gingen een taxi nemen tot het geplande eindpunt van de dag en vroegen me of ik dit ook niet beter zou doen. Ik twijfelde lang, maar gaf toch uiteindelijk toe. En wat was ik blij met mijn beslissing! Ik zag vanuit de taxi dat de afdaling toch niet zo speciaal was en langs moeilijke wegen. En 10 km zal het verschil niet maken! Nu vertoef ik in Ponferrada en heb morgen een rustigere tocht voor de boeg. En gelukkig komt mijn maag al terug op zijn plooi. Ik ben wel heel moe en voel dat het al tijd is om mijn bed op te zoeken.

Astorga (Paleis van Gaudi)

Cruz de Ferro