Kort overzichtje van de voorbije dagen: Na al enkele dagen met de Italiaan op stap te zijn, kwam ik in Santo Domingo de la Calzada mijn Spaanse vrienden terug tegen. Heel toevallig! Toen ik in de herberg op zoek was naar mijn toegewezen bed herkende ik aan het bed naast mij de hoed van Marisa. Wat een blij weerzien! Ondertussen ben ik ze wel weer kwijt geraakt. Die nacht sliep ik in een rustige herberg beheerd door de nonnetjes. Je moest wel ten laatste om 22u in je bed liggen, want dan ging de poort op slot. Iets voor 22u stond de zuster aan de poort te roepen dat we ons naar binnen moesten haasten. En wij maar crossen door de straten. Het werd een ijskoude nacht! Ik had al even spijt dat ik mijn warme slaapzak huiswaarts gestuurd had. In deze stad bezocht ik de kathedraal waar zich een kip en een haan in bevinden. De enige kathedraal ter wereld uiteraard met deze boerderijdieren. :p Volgens de legende ging er een Duits koppel met hun zoon op weg naar Santiago. In de herberg van Santo Domingo versierde het meisje van de herberg de Duitse jongen. Omdat hij haar afwees, stool ze een kelk uit de kerk en stopte het in zijn rugzak. De jongeman werd opgepakt en opgehangen. De ouders liepen verder naar Santiago en op hun terugweg zagen ze tot hun verbazing dat hun zoon nog leefde omdat Santo Domingo de hele tijd zijn voeten had opgehouden. Ze bevrijden de jonge man en gingen het nieuws aan de bisschop vertellen. De bisschop ging net aan zijn maaltijd beginnen die bestond uit gebraden haan. Hij geloofde niet dat de jongen nog leefde en zei dat als de jongen nog leefde zijn gebraden haan terug kon vliegen. Meteen werd de haan terug tot leven gewekt en kraaide. Als de haan in de kathedraal nu kraait, betekent dit dat je een goede weg tot Santiago tegemoet gaat. :)
De volgende dagen bleef het landschap zowat steeds hetzelfde en was er niet veel te zien in de dorpjes. Redelijk saai dus! Ook de temperatuur was een pak lager, maar dit was niet erg om te wandelen. Gisteren verbleef ik in een leuke herberg met een zwembad, een restaurantje erbij en een klein winkelje, een wasmachine,... Luxe voor mensen op weg naar Santiago! En dat allemaal voor maar 5 euro. :) In het zwembad heb ik welgeteld 1 minuut gezwommen omdat het water zo koud was. Voor de voetjes deed het uiteraard wel deugd! In het dorpje was het Spaanse fiesta met Sangria en paella voor iedereen! Daarnaast nog wat spektakel, super!
Vandaag is het terug beginnen opwarmen buiten met temperaturen boven de 30 graden, dus dat belooft voor de volgende dagen. Gelukkig gaat het met de voetjes steeds beter omdat de blaren genezen. Wel nog steeds veel last van spierpijnen in mijn linkervoet en pijn in mijn linkerknie. Er wordt dus massa's Voltarengel gesmeerd. Ik kijk enorm uit naar morgen omdat ik dan aankom in Burgos. Het zou een zeer mooie stad zijn en zorgt wat voor verandering in het saaie landschap! Ook laat ik hier mijn Italiaanse vriend achter, wat ik geen slechte zaak vind. Hij is percies mijn schaduw geworden en ik ben geen minuut meer alleen! Een beetje ademruimte kan geen kwaad. ;)
maandag 29 augustus 2011
zondag 28 augustus 2011
De laatste foto's
2)Kleine groentjes
3) De haan in de kathedraal van Santo Domingo de la Calzada. Als hij kraait zorgt dit voor een gunstige weg naar Santiago. Toen ik in de kathedraal was kraaide hij meer dan 5 keer. :p Check het verhaaltje van de kip en de haan in Santo Domingo!
4) Hiermee begon ik vandaag mijn dag.
Vervolg foto's
2) De lieve, mooie Luana.
3) Zonsondergang in PuenteLa Reina.
4) Estella
5) Leuke avond in Los Arcos.
6) Kerkje op onze weg.
7) Mjn Italiaanse vriend.
8) Logrono
Foto's
2) De gezellige herberg in Arres waar we allen samen buiten aten. Velen van deze mensen volgden enkele dagen dezelfde weg als mij. 3) De dag van het vertrek uit Arres met een prachtige zonsopgang die de velden goud kleurde.
4) Schaduw van enkele mensen waar ik toen mee samen wandelde.
donderdag 25 augustus 2011
No pain, no glory!
Sorry Lieselotte en Laura, maar de IPod zat niet in de rugzak. Ik zou hem toch niet kunnen opladen.
Vandaag ben ik echt verschoten. Ik kwam een bordje tegen waarop geschreven stond dat Santiago nog 623 km ver is. Dit wil zeggen dat ik al meer dan 200 km gewandeld heb. Dit had ik mij zeker nog niet beseft.
Qua gezelschap ben ik overgeschakeld van de Spanjaarden naar een Italiaan. :p Heel grappig om ons te horen converseren, want hij spreekt enkel Italiaans met mij en ik enkel Engels. Maar we verstaan elkaar toch ongeveer. En ik amuseer me nog meer dan ervoor! Ik ontmoette hem gisteren in het postkantoor waar ik 1,5 kg huiswaarts stuurde en Amedeo 7,5 kg. :p Mijn rugzak blijft wel nog steeds lichter dan de zijne. Daarna zijn we maar samen beginnen wandelen. Leuke dag! 's Morgens lag een wijnfontein op onze weg, maar eigenlijk was ze niet zo lekker. We bezochten ook een prachtige abdij die de eerste is op de weg naar Santiago. Verder werd ik de hele dag getrakteerd op drankjes en eten. Handig zo' vrienden en goed voor de portemonnee! 's Avonds at ik met Amadeo en een Frans koppel, Erik en Stephan, in een gezellig restaurantje waar de wijn rijkelijk vloeide. Superavond! Ook hier werden we allemaal getrakteerd door Amedeo. De herberg waar ik gisterenavond sliep wordt gerund door een Vlaams koppel. Een voordeel voor mij omdat ik een kamertje voor mezelf aangeboden kreeg. Een extraatje dat ze enkel voor Belgen doen. Lieve mensen! Dit kwam zeer goed uit, want door de vermoeidheid kwam er een vervelende hoest en verkoudheid mij vervelen. Extra rust was dus welkom! Vandaag voelde ik mij al een stuk beter en ik slaap in het hotel waardoor ik weer in topvorm zal zijn morgen. :) Vandaag kreeg ik wel wat last van spiertrekkingen en pijn in mijn voet, maar mijn masseur wandelt naast mij! :p Die Italianen toch! Daarnaast brandde de zon zo fel dat mijn benen zo rood als een kreeft zijn. Maar ach, de traktaties lopen vandaag gewoon verder en morgen heb ik een lichtere toch voor de boeg, dus het valt allemaal wel mee.
Weer moet ik jullie teleurstellen voor de foto's! De computer in het hotel is uiteraard super, maar ik heb mijn kabel nodig om foto's te uploaden. Misschien heeft mijn Italiaans maatje wel een kabel, ik zal het eens vragen als ik hem ga halen om te gaan eten!
Groetjes!
Vandaag ben ik echt verschoten. Ik kwam een bordje tegen waarop geschreven stond dat Santiago nog 623 km ver is. Dit wil zeggen dat ik al meer dan 200 km gewandeld heb. Dit had ik mij zeker nog niet beseft.
Qua gezelschap ben ik overgeschakeld van de Spanjaarden naar een Italiaan. :p Heel grappig om ons te horen converseren, want hij spreekt enkel Italiaans met mij en ik enkel Engels. Maar we verstaan elkaar toch ongeveer. En ik amuseer me nog meer dan ervoor! Ik ontmoette hem gisteren in het postkantoor waar ik 1,5 kg huiswaarts stuurde en Amedeo 7,5 kg. :p Mijn rugzak blijft wel nog steeds lichter dan de zijne. Daarna zijn we maar samen beginnen wandelen. Leuke dag! 's Morgens lag een wijnfontein op onze weg, maar eigenlijk was ze niet zo lekker. We bezochten ook een prachtige abdij die de eerste is op de weg naar Santiago. Verder werd ik de hele dag getrakteerd op drankjes en eten. Handig zo' vrienden en goed voor de portemonnee! 's Avonds at ik met Amadeo en een Frans koppel, Erik en Stephan, in een gezellig restaurantje waar de wijn rijkelijk vloeide. Superavond! Ook hier werden we allemaal getrakteerd door Amedeo. De herberg waar ik gisterenavond sliep wordt gerund door een Vlaams koppel. Een voordeel voor mij omdat ik een kamertje voor mezelf aangeboden kreeg. Een extraatje dat ze enkel voor Belgen doen. Lieve mensen! Dit kwam zeer goed uit, want door de vermoeidheid kwam er een vervelende hoest en verkoudheid mij vervelen. Extra rust was dus welkom! Vandaag voelde ik mij al een stuk beter en ik slaap in het hotel waardoor ik weer in topvorm zal zijn morgen. :) Vandaag kreeg ik wel wat last van spiertrekkingen en pijn in mijn voet, maar mijn masseur wandelt naast mij! :p Die Italianen toch! Daarnaast brandde de zon zo fel dat mijn benen zo rood als een kreeft zijn. Maar ach, de traktaties lopen vandaag gewoon verder en morgen heb ik een lichtere toch voor de boeg, dus het valt allemaal wel mee.
Weer moet ik jullie teleurstellen voor de foto's! De computer in het hotel is uiteraard super, maar ik heb mijn kabel nodig om foto's te uploaden. Misschien heeft mijn Italiaans maatje wel een kabel, ik zal het eens vragen als ik hem ga halen om te gaan eten!
Groetjes!
dinsdag 23 augustus 2011
Que calor!
Vandaag heb ik er een rustig stapdagje op zitten. 20 km van Puente la Reina tot Estella. Nog steeds heel warm, maar net zoals gisteren was er regelmatig een aangename bries. Ik merk ook dat het landschap aan het veranderen is. In Puente la Reine komen enkele routes richting Santiago samen, wat maakt dat het op deze weg veel drukker is. Kijk je voor je of achter je, je ziet altijd mensen. Ik had een beetje het gevoel dat ik aan de gordel deelneem. :p De wegen zijn wel een stuk beter aangelegd, wat een goede zaak is voor mijn voeten! Ondertussen heb ik ook een deel van mijn bagage weggegooid om de mijn voeten en rug wat te besparen, straks zend ik misschien nog een deel richting België! Ik kijk enorm naar overmorgen uit want dan verwen ik mezelf eens met een hotel. Wat extra slaap en een beter bed is welkom!
En nu enkele foto's! Eindelijk!
En nu enkele foto's! Eindelijk!
Ik moet he spijtig genoeg bij 3 foto's houden. :( Het koste me een half uur om deze te uploaden! De pc is megatraag en het internet duur. Deze foto's zijn nog maar van het begin van mijn reis. De eerste foto's is het Frans dorpje waar ik gelogeerd heb de dag voor mijn vertrek. De andere twee foto's zijn getrokken op mijn beginpunt. Ik wou ook nog enkele foto's van de groep waarmee ik enkele dagen gewandeld heb tonen en van de prachtige zonsopgang en zonsondergang, maar dat zal voor later zijn!
maandag 22 augustus 2011
Na meer dan 100 km
Eindelijk internet! 4 dagen heb ik doorgebracht in een heel verlaten streek. Ik denk dat ze in sommige dorpen het internet nog niet uitgevonden hadden! :p Prachtige en zeer droge landschappen. In Aragon en het Baskenland regent het het amper waardoor je overal uitgedroogde rivieren ziet, bruine velden en verlaten spookdorpen. Dit wil dus ook zeggen dat ik soms sterf van de warmte.
De dag na mijn vorige update ben ik in Arres beland, een zeer klein dorpje met misschien 30 inwoners. Het was de gezelligste herberg die ik tot nu toe ben tegen gekomen. Een capaciteit van ongeveer 20 mensen. Samem koken, eten, naar de zonsondergang in de bergen kijken. Het was gewoon een super ervaring! Stilaan leerde ik ook de mensen kennen. Met deze groep mensen ( ik en Luana (27) de jongste van de groep) ben ik nu al 4 dagen op weg. De volgende ochtend konden we al wandelend genieten van een prachtige zonsopgang die de velden goud kleurden. Toen ik 's middags even pauze nam samen met een Duitse vrouw, moest ik toch even mijn schoenen uittrekken omdat mijn voeten echt pijn deden. En het resultaat was er! Twee megablaren van ongeveer 5 cm groot en nog enkele kleine blaren: Een Spaanse vrouw die me passeerde bood hulp en verzorgde mijn voeten. 4 km verderop nam ik 3 uur pauze en liep op het heetst van de dag verder tot de herberg. Doodop kwam ik daar aan. Na een nacht van amper geslapen te hebben stonden de tranen al in mijn ogen. Marisa, de Spaanse vrouw van de vorige dag wou dat ik de hele dag met haar meeliep want ze was wat bezorgd. Met haar wandel ik nu al enkele dagen en terwijl leer ik haar wat Engels en zij leert me wat Spaans. :)
Die dag kon ik nog amper lopen en op een moment had ik zin om er gewoon mee te stoppen. We waren die dag ook vertrokken zonder voedsel en water omdat we in een spookdorp gelogeerd hadden waar geen winkel was. Dat maakte het natuurlijk extra zwaar! Toen we in de herberg aankwamen rond 14 uur zag ik op de klok van een apotheek dat het in de schaduw 38 graden was! Later hoorde ik dat we in ongeveer 43 graden hadden gewandeld zonder ergens een boom aan te treffen. Ik kreeg terug moed want ik wist dat dit geen normale omstandigheden waren. Eens aangekomen nam Guan me mee uit eten in een super restaurantje en gingen we met een groepje zwemmen. Ook het zwembad was echt een verrassing! De batterijen waren terug opgeladen! 's Nachts bleef het wel ongeveer 35 graden, veel slapen zat er dus weer niet in. Gisteren was het steeds nog zo heet, zo verlaten en zo prachtig! Ik had meer moed, minder pijn aan mijn voeten en bracht de dag tot een goed einde. In de herberg was het een klein feestje met ons groepje van 20 mensen. Veel Spanjaarden doen de het eerste stuk van de camino als wandelvakantie en eindigen in Puente la Reina waar ik nu vertoef.
Vandaag deed ik alles wat op het gemakje met Marisa, want het was een zware tocht van 30 km weer in de hitte uiteraard. Nog ongeveer 8 mensen zijn overgebleven. Enkelen (zoals Marisa) wandelen tot Santiago, enkelen stoppen binnen enkele dagen of gaan morgen naar huis.
Ik wil ook enkele foto's uploaden maar de pc werkt me tegen dus ik vrees dat het niet zal lukken. Misschien nog later op de avond met een andere pc.
Groetjes aan iedereen!
De dag na mijn vorige update ben ik in Arres beland, een zeer klein dorpje met misschien 30 inwoners. Het was de gezelligste herberg die ik tot nu toe ben tegen gekomen. Een capaciteit van ongeveer 20 mensen. Samem koken, eten, naar de zonsondergang in de bergen kijken. Het was gewoon een super ervaring! Stilaan leerde ik ook de mensen kennen. Met deze groep mensen ( ik en Luana (27) de jongste van de groep) ben ik nu al 4 dagen op weg. De volgende ochtend konden we al wandelend genieten van een prachtige zonsopgang die de velden goud kleurden. Toen ik 's middags even pauze nam samen met een Duitse vrouw, moest ik toch even mijn schoenen uittrekken omdat mijn voeten echt pijn deden. En het resultaat was er! Twee megablaren van ongeveer 5 cm groot en nog enkele kleine blaren: Een Spaanse vrouw die me passeerde bood hulp en verzorgde mijn voeten. 4 km verderop nam ik 3 uur pauze en liep op het heetst van de dag verder tot de herberg. Doodop kwam ik daar aan. Na een nacht van amper geslapen te hebben stonden de tranen al in mijn ogen. Marisa, de Spaanse vrouw van de vorige dag wou dat ik de hele dag met haar meeliep want ze was wat bezorgd. Met haar wandel ik nu al enkele dagen en terwijl leer ik haar wat Engels en zij leert me wat Spaans. :)
Die dag kon ik nog amper lopen en op een moment had ik zin om er gewoon mee te stoppen. We waren die dag ook vertrokken zonder voedsel en water omdat we in een spookdorp gelogeerd hadden waar geen winkel was. Dat maakte het natuurlijk extra zwaar! Toen we in de herberg aankwamen rond 14 uur zag ik op de klok van een apotheek dat het in de schaduw 38 graden was! Later hoorde ik dat we in ongeveer 43 graden hadden gewandeld zonder ergens een boom aan te treffen. Ik kreeg terug moed want ik wist dat dit geen normale omstandigheden waren. Eens aangekomen nam Guan me mee uit eten in een super restaurantje en gingen we met een groepje zwemmen. Ook het zwembad was echt een verrassing! De batterijen waren terug opgeladen! 's Nachts bleef het wel ongeveer 35 graden, veel slapen zat er dus weer niet in. Gisteren was het steeds nog zo heet, zo verlaten en zo prachtig! Ik had meer moed, minder pijn aan mijn voeten en bracht de dag tot een goed einde. In de herberg was het een klein feestje met ons groepje van 20 mensen. Veel Spanjaarden doen de het eerste stuk van de camino als wandelvakantie en eindigen in Puente la Reina waar ik nu vertoef.
Vandaag deed ik alles wat op het gemakje met Marisa, want het was een zware tocht van 30 km weer in de hitte uiteraard. Nog ongeveer 8 mensen zijn overgebleven. Enkelen (zoals Marisa) wandelen tot Santiago, enkelen stoppen binnen enkele dagen of gaan morgen naar huis.
Ik wil ook enkele foto's uploaden maar de pc werkt me tegen dus ik vrees dat het niet zal lukken. Misschien nog later op de avond met een andere pc.
Groetjes aan iedereen!
woensdag 17 augustus 2011
Goede start!
Eindelijk een herberg met internet! :) Spijtig genoeg ben ik mijn kabel vergeten die mijn camera met een computer kan verbinden. Dus zolang ik geen computer vind waar ik mijn kaartje in kan steken, kan ik geen foto's uploaden. :( Spijtig, want het is hier een prachtige omgeving! Het tweede ding dat ik vergeten mee te nemen ben is mijn Spaans woordenboek. Hierdoor verloopt de communicatie zeer stroef, om niet te zeggen bijna onmogelijk! :p Gelukkig werken gebaren ook...
Mijn eerste reisdag was nogal lang. Na bijna 8 uur met de TGV te reizen moest ik nog kort een bergtreintje nemen tot de plaats waar ik kon overnachten. Ik had 2 minuten om over te stappen, maar ik was wel vergeten dat ik in die tijd nog een ticket moest kopen. En de volgende trein kwam pas 2 uur later. Omdat ik geen zin had om daarop te wachten, sprong ik snel de trein op en vroeg een passagier of ik geen ticketje op de trein kon kopen. Niet dus! Gelukkig was er een knappe, jonge Fransman (die ook aan zijn tocht naar Santiago ging beginnen) die de conducteur kon paaien. Dit leverde mij een gratis treinritje (van +/- 10 euro) op. Een extra glaasje wijn bij het aankomen dus! :)
De volgende dag zou ik een tocht van 30 km afleggen tot Jaca. Maar ik was in het dorp aan de praat geraakt met iemand die al 8 keer naar Santiago was gestapt en die raadde me aan de tocht in 2 te splitsen. Ik zou me anders doden zei hij en na 4 dagen moeten opgeven! Wat een geluk dat ik zijn raad opgevolgd heb. Het is hier al twee dagen bloedheet. (Om 13u is het ongeveer 34 graden in de schaduw!) Door mijn tocht in 2 te splitsen ben ik gisteren tot Villanua gestapt en vandaag in Jaca aangekomen.
Gisteren was dus mijn eerste stapdag. Ik moest eerst een bus nemem tot aan de grens met Spanje en dit was al een avontuur op zich! Met een megabus op minibaantje. Stel je er maar iets bij voor (tegenliggers inclusief)! Toen we met de bus in Frankrijk vertrokken regende het en hingen de wolken heel laag! Ik had natuurlijk schrik dat het aan de grens hetzelfde scenario ging zijn, plus nog wat mist ofzo, en dat ik al het mooie doorboven zou missen. Maar ik kreeg helemaal het tegengestelde: schittend weer, prachtige vergezichten en heet uiteraard! Daar kon ik beginnen aan mijn afdaling van 800m. Het was een zware dag. Ik stond te trillen op mijn benen toen ik aankwam in Villanua en ik was blij dat ik mijn eerste tocht volbracht had. Ik was de enige persoon in de herberg waardoor ik een kamer voor 6 personen aangeboden kreeg. Zalig! 's Avonds kon ik genieten van een pelgrimsmenu dat bestond uit een fles wijn, een fles water, een voorgerecht, hoofdgerecht en dessert. Allemaal voor maar 9 euro!
Vandaag in de vroege uurtjes opgestaan om niet teveel onder de hitte te lijden tijdens het wandelen. Tijdens mijn ontbijt in het dorp zag ik de zon opkomen! Om 12 uur was ik al aangekomem in Jaca na een gemiddeld tochtje. Daarna maar wachten tot de herberg open ging. Na gisteren enkel in gebaren te communiceren met enkele Spanjaarden, kon ik vandaag in de herberg eindelijk eens een praatje slaan met een Duits meisje dat ook Frans spreekt.
Na 2 korte wandeldagen waag ik me morgen aan een tocht van 25 km tot Arres. Ik hou jullie op de hoogte!
PS: bedankt voor alle aanmoedigende smsjes die ik van jullie gekregen heb! Spijtig genoeg kan ik niet alle smsjes beantwoorden.
Mijn eerste reisdag was nogal lang. Na bijna 8 uur met de TGV te reizen moest ik nog kort een bergtreintje nemen tot de plaats waar ik kon overnachten. Ik had 2 minuten om over te stappen, maar ik was wel vergeten dat ik in die tijd nog een ticket moest kopen. En de volgende trein kwam pas 2 uur later. Omdat ik geen zin had om daarop te wachten, sprong ik snel de trein op en vroeg een passagier of ik geen ticketje op de trein kon kopen. Niet dus! Gelukkig was er een knappe, jonge Fransman (die ook aan zijn tocht naar Santiago ging beginnen) die de conducteur kon paaien. Dit leverde mij een gratis treinritje (van +/- 10 euro) op. Een extra glaasje wijn bij het aankomen dus! :)
De volgende dag zou ik een tocht van 30 km afleggen tot Jaca. Maar ik was in het dorp aan de praat geraakt met iemand die al 8 keer naar Santiago was gestapt en die raadde me aan de tocht in 2 te splitsen. Ik zou me anders doden zei hij en na 4 dagen moeten opgeven! Wat een geluk dat ik zijn raad opgevolgd heb. Het is hier al twee dagen bloedheet. (Om 13u is het ongeveer 34 graden in de schaduw!) Door mijn tocht in 2 te splitsen ben ik gisteren tot Villanua gestapt en vandaag in Jaca aangekomen.
Gisteren was dus mijn eerste stapdag. Ik moest eerst een bus nemem tot aan de grens met Spanje en dit was al een avontuur op zich! Met een megabus op minibaantje. Stel je er maar iets bij voor (tegenliggers inclusief)! Toen we met de bus in Frankrijk vertrokken regende het en hingen de wolken heel laag! Ik had natuurlijk schrik dat het aan de grens hetzelfde scenario ging zijn, plus nog wat mist ofzo, en dat ik al het mooie doorboven zou missen. Maar ik kreeg helemaal het tegengestelde: schittend weer, prachtige vergezichten en heet uiteraard! Daar kon ik beginnen aan mijn afdaling van 800m. Het was een zware dag. Ik stond te trillen op mijn benen toen ik aankwam in Villanua en ik was blij dat ik mijn eerste tocht volbracht had. Ik was de enige persoon in de herberg waardoor ik een kamer voor 6 personen aangeboden kreeg. Zalig! 's Avonds kon ik genieten van een pelgrimsmenu dat bestond uit een fles wijn, een fles water, een voorgerecht, hoofdgerecht en dessert. Allemaal voor maar 9 euro!
Vandaag in de vroege uurtjes opgestaan om niet teveel onder de hitte te lijden tijdens het wandelen. Tijdens mijn ontbijt in het dorp zag ik de zon opkomen! Om 12 uur was ik al aangekomem in Jaca na een gemiddeld tochtje. Daarna maar wachten tot de herberg open ging. Na gisteren enkel in gebaren te communiceren met enkele Spanjaarden, kon ik vandaag in de herberg eindelijk eens een praatje slaan met een Duits meisje dat ook Frans spreekt.
Na 2 korte wandeldagen waag ik me morgen aan een tocht van 25 km tot Arres. Ik hou jullie op de hoogte!
PS: bedankt voor alle aanmoedigende smsjes die ik van jullie gekregen heb! Spijtig genoeg kan ik niet alle smsjes beantwoorden.
zondag 14 augustus 2011
Vertrek
Afgelopen week liet mijn stem mij enkele dagen in de steek en kwam er een bacterie mij even pesten, maar gelukkig bleef het hierbij. Vandaag werden mijn voeten nog eens getraind met een kleine tocht van 14 km. Nu ben ik helemaal klaar om morgen te vertrekken!
Ook thuis zullen ze mijn tocht volledig kunnen volgen zoals je op de foto kan zien.
Ook thuis zullen ze mijn tocht volledig kunnen volgen zoals je op de foto kan zien.
zondag 7 augustus 2011
Aftellen!
Nog 7 dagen voor ik het zuiden opzoek. In Puerto de Somport start ik mijn 850 km lange voettocht naar Santiago de Compostella. Volg hier mijn avonturen!
Abonneren op:
Reacties (Atom)