Eindelijk internet! 4 dagen heb ik doorgebracht in een heel verlaten streek. Ik denk dat ze in sommige dorpen het internet nog niet uitgevonden hadden! :p Prachtige en zeer droge landschappen. In Aragon en het Baskenland regent het het amper waardoor je overal uitgedroogde rivieren ziet, bruine velden en verlaten spookdorpen. Dit wil dus ook zeggen dat ik soms sterf van de warmte.
De dag na mijn vorige update ben ik in Arres beland, een zeer klein dorpje met misschien 30 inwoners. Het was de gezelligste herberg die ik tot nu toe ben tegen gekomen. Een capaciteit van ongeveer 20 mensen. Samem koken, eten, naar de zonsondergang in de bergen kijken. Het was gewoon een super ervaring! Stilaan leerde ik ook de mensen kennen. Met deze groep mensen ( ik en Luana (27) de jongste van de groep) ben ik nu al 4 dagen op weg. De volgende ochtend konden we al wandelend genieten van een prachtige zonsopgang die de velden goud kleurden. Toen ik 's middags even pauze nam samen met een Duitse vrouw, moest ik toch even mijn schoenen uittrekken omdat mijn voeten echt pijn deden. En het resultaat was er! Twee megablaren van ongeveer 5 cm groot en nog enkele kleine blaren: Een Spaanse vrouw die me passeerde bood hulp en verzorgde mijn voeten. 4 km verderop nam ik 3 uur pauze en liep op het heetst van de dag verder tot de herberg. Doodop kwam ik daar aan. Na een nacht van amper geslapen te hebben stonden de tranen al in mijn ogen. Marisa, de Spaanse vrouw van de vorige dag wou dat ik de hele dag met haar meeliep want ze was wat bezorgd. Met haar wandel ik nu al enkele dagen en terwijl leer ik haar wat Engels en zij leert me wat Spaans. :)
Die dag kon ik nog amper lopen en op een moment had ik zin om er gewoon mee te stoppen. We waren die dag ook vertrokken zonder voedsel en water omdat we in een spookdorp gelogeerd hadden waar geen winkel was. Dat maakte het natuurlijk extra zwaar! Toen we in de herberg aankwamen rond 14 uur zag ik op de klok van een apotheek dat het in de schaduw 38 graden was! Later hoorde ik dat we in ongeveer 43 graden hadden gewandeld zonder ergens een boom aan te treffen. Ik kreeg terug moed want ik wist dat dit geen normale omstandigheden waren. Eens aangekomen nam Guan me mee uit eten in een super restaurantje en gingen we met een groepje zwemmen. Ook het zwembad was echt een verrassing! De batterijen waren terug opgeladen! 's Nachts bleef het wel ongeveer 35 graden, veel slapen zat er dus weer niet in. Gisteren was het steeds nog zo heet, zo verlaten en zo prachtig! Ik had meer moed, minder pijn aan mijn voeten en bracht de dag tot een goed einde. In de herberg was het een klein feestje met ons groepje van 20 mensen. Veel Spanjaarden doen de het eerste stuk van de camino als wandelvakantie en eindigen in Puente la Reina waar ik nu vertoef.
Vandaag deed ik alles wat op het gemakje met Marisa, want het was een zware tocht van 30 km weer in de hitte uiteraard. Nog ongeveer 8 mensen zijn overgebleven. Enkelen (zoals Marisa) wandelen tot Santiago, enkelen stoppen binnen enkele dagen of gaan morgen naar huis.
Ik wil ook enkele foto's uploaden maar de pc werkt me tegen dus ik vrees dat het niet zal lukken. Misschien nog later op de avond met een andere pc.
Groetjes aan iedereen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten